KEERKRACHT & de wa-a-a-a-a-a-a-a-a-a-s

Opvoeden is niet makkelijk.Kleine kinderen kunnen uitputtend zijn op hun eigenzinnige manier en anderzijds zijn ze zo vertederend dat je ze wel in hun billen kan bijten. Tieners maken je knettergek. Het repetitieve van die opvoeding draait je helemaal loco.
“Ruim je kamer op!”
“Ben je al klaar met leren?”
“Hoezo jij hebt afgesproken en komt niet naar huis? “
“Haal je was uit je kamer. Je wa-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-a-s”
“Had die leerkracht die toets écht niet aangekondigd?”

Anderzijds is een knuffel, een betekenisvol gesprek, een verrassing, een zot moment van en met die tieners het mooiste en mildste op deze aardbol.
Nooit aan één stuk je eigen ding kunnen doen als ouder is soms wel lastig. Je wil aan iets beginnen en gegarandeerd zijn ze daar. Jouw plan wordt onderbroken door vragen, plannen of hun drukte.
Dichtbij jezelf blijven als ouder vind ik in deze erg belangrijk. Dat lukt mij zeker niet altijd. Ik groei als ouder met mijn kinderen mee. Daarvoor kijk ik met moed in de spiegel.
Ik spreek hier geen algemene waarheden uit daar er weinig zo specifiek en persoonlijk is als 'een ouder zijn'.
Jij bent ouder en hebt kinderen en jij bent jij en zij zijn zij. En niemand heeft zo’n zicht op die context als jullie. ALS je ernaar wil kijken. Dat vind ik wel heel belangrijk en daarin ligt jouw keuze. We kunnen veel van elkaar leren zonder dwingend te zijn of door te draven.

Ik beleef het moederschap van drie jongens als iets heel apart. Ik was ervan overtuigd dat ik een dochter zou krijgen en het geen twee uur zou duren voor ze oorbellen en een roze haarband met een strik rond haar kale hoofdje zou dragen.
Niks was minder waar. Drie stevige koters met een persoonlijkheid om 'u' tegen te zeggen ver weg van alles wat roos en glitter mocht zijn.
Er wordt al eens gezegd dat je kinderen je beste leermeesters zijn. Wel: ze dagen me uit. En neem dat zeker letterlijk : ik zou ze graag meerdere keren per week afwisselend achter het behang plakken. Maar ook in die andere zin. Het klinkt misschien melig, maar ze maken echt een beter en krachtiger mens van mij. En dat is groter dan eender welke andere kracht. Ze appeleren en versterken me.
En dat begint weer bij, altijd hetzelfde: durven kijken naar jouw verhaal. Durven kijken naar wie jij bent als ouder en welke wisselwerking er heerst. Goed en moeilijk. Groeiend en botsend.
Ik ben niet alleen ouder, ik ben ook gewoon Olga.

X

O.